Andre Ooijer en Ajax, het is zo gek nog niet

Net Ajax gezien. De 1-1 is een resultaat waar vooraf voor getekend werd, maar er had meer in gezeten. Na een uur kwam Kiev met 10 man te staan. Desalniettemin komt Kiev op 1-1. Bij het doelpunt sprongen de tranen me in de ogen en niet van blijdschap. Doeltrap, lange bal, doorgekopt, schot in de hoek, raak. Lees “Andre Ooijer en Ajax, het is zo gek nog niet” verder

Stilstand is vooruitgang

Deze week stond ik voor de afvalcontainer. Ik had nog wat verloren knikkers in mijn auto liggen waar bij de verhuizing mee gemorst was. Gek eigenlijk, dacht ik terwijl ik twintig porselein-, olie- en parelmoerknikkers weggooide. Vroeger had ik er een moord voor gedaan. Elke knikker had bloed, zweet en tranen gekost. Geld was niks, vergeleken bij die knikkers, twintig jaar geleden op het schoolplein. En nu gooi ik ze weg alsof het niks is. Lees “Stilstand is vooruitgang” verder

Het Parkeergarage Pact

Die woensdagavond 3 maart moet het ongeveer zo gegaan zijn. Een donkere parkeergarage in Amsterdam. Schimmige personen parkeren hun Hummers, Bentleys en Range Rovers en komen samen in het donkerste hoekje. De jongelingen verzamelen zich rondom een soort vaderfiguur met zilvergrijs haar. Hij vouwt iets uit en legt het op de motorkap van de kleinste van het stel, die ook de grootste auto heeft. Lees “Het Parkeergarage Pact” verder