De generatie 2007. Wie?

Het is maandagavond tien uur en Wilfred kondigt het einde aan van Voetbal International. Het was weer een mooie aflevering waarin de anchorman en Johan het ouderwets aan de stok hadden, Hansi gepest werd en Rene grappig was. Tegenwoordig moet je dan snel zappen want voor je het weet staat Barbara Barend in je huiskamer te schreeuwen. Ik ben te laat en kan de intro niet meer ontwijken. Gelukkig begint ze te praten tijdens het geregisseerde openings-applaus dus ik hoor haar niet, en mijn oog valt op Hedwiges Maduro. Hij is te gast en het gaat al gauw over het EK 2007 waar het Nederlands Jeugdelftal Europees Kampioen werd. Terwijl Barbara nog iets schreeuwt over haar vader die vroeger ‘bloedirritant’ was (de appel valt niet ver van de boom) ga ik in gedachten na wie er allemaal in dat elftal zaten.

In het doel stond Boy Waterman. Een zelfverzekerde doelman die me vooral opviel in de na strafschoppen gewonnen halve finale tegen Engeland. Achterin aanvoerder Vlaar, geflankeerd door Donk, Zuiverloon en Jong-a-Pin. Bakkal, Maduro en Drenthe bemanden het middenveld, en de doelpunten kwamen vooral van Babel, Rigters en Jenner, of de Ridder.

Barbara verdwijnt even uit beeld en in haar plaats verschijnt een elftalfoto. En opeens valt me wat op. De spelers van dit elftal vertonen een rode draad. Natuurlijk hebben ze het gemeen dat ze allemaal een Europees Kampioenschap hebben gewonnen. Maar verder? Tot nu toe is er eigenlijk niemand (!) van deze 23-koppige selectie doorgebroken. Niet landelijk, niet Europees. Misschien heeft Maduro het nog wel het verst geschopt, als regelmatig spelende mandekker bij Europese subtopper Valencia. Maar hij is een uitzondering.

Wat zou Foppe de Haan met deze jongens uitgehaald hebben? Zijn ze in 2007 dusdanig ‘uitgeperst’ dat ze voor de rest van hun carriere vermoeid zijn? Ik weet nog dat Royston Drenthe na het toernooi naar Real Madrid kon (en ging), Babel zich had waargemaakt als toekomstige spits van het Nederlands Elftal en Gianni Zuiverloon naar de gehele top van Nederland kon.

Vier jaar later is Drenthe met zijn club gedegradeerd in Spanje, speelt Babel in Duitsland bij het troosteloze Hoffenheim en heeft Zuiverloon zijn eigen contract afgekocht (!) bij WBA in Engeland. Wat een armoede. Waar is het misgegaan bij deze gouden generatie van Nederland?

Tegenwoordig zie ik een gezonde trend in het Nederlandse voetbal. Siem de Jong verlengt zijn contract omdat hij ‘altijd nog naar het buitenland kan’. Christian Eriksen is dan wel geen Nederlander maar hij geeft ook aan nog lang niet uitgeleerd te zijn. En Wout Brama van FC Twente moet wel een hele goede aanbieding krijgen wil hij zijn club verlaten. Verstandige beslissingen van jonge jongens die inzien dat het voor de carriere beter is om eerst in eigen land naam te maken alvorens het grote geld achterna te lopen in het buitenland. Hadden de 23 Europees Kampioenen van 2007 dezelfde keus gemaakt dan zou de samenstelling van het Nederlands Elftal anno 2011 wel eens anders geweest kunnen zijn. Geld maakt in het begin gelukkig maar als de mensen je na drie jaar vergeten zijn (Tim Krul, Julian Jenner, Arnold Kruiswijk, Haris Medunjanin, etc.), dan kun je niet zeggen dat je een goede keuze gemaakt hebt.

Ik denk dat de huidige jonge voetballers er goed aan doen om eerst een topper in eigen land te worden voordat ze de oversteek maken naar het buitenland om snel geld te pakken. Bovendien moet het voor de portemonnee toch ook uiteindelijk beter zijn om de carriere geleidelijk op te bouwen in plaats van 2 jaartjes snel geld te verdienen. Deze jongens hebben niet het maximale uit hun carriere gehaald en het is maar de vraag of ze dat nog doen. Ik gun het onze oud-kampioenen dat ze allemaal een goede club vinden waar ze het alsnog kunnen maken. Dat ze hun carriere alsnog een boost kunnen geven en het Nederlands Elftal halen. En zo niet dat ze in ieder geval financieel nog een leuke klapper kunnen maken in Qatar ofzo. Dat is beter dan dat je op maandagavond naast Frits Barend in een camera loopt te schreeuwen voor je geld.

2 gedachten over “De generatie 2007. Wie?”

  1. Alleen over Barbara Barend kan ik meepraten.. Mijn hemel wat is dat mens irritant! Meteen het bewijs dat wij vrouwen ons met veel belangrijkere zaken bezig horen te houden! En die mag jij dan weer geheel met eigen creativiteit invullen!
    Maar, wederom mooi geschreven!:)

  2. Een verloren generatie kun je wel stellen ja. Jammer, want afgezien van drie of vier spelers zijn het allemaal toppers in spe. Maduro is de toekomstige, inschuivende nummer ‘4’ van Oranje, Drenthe de linksback en Ryan Babel de ultieme allround spits a la Patrick Kluivert van Oranje. Misschien zit ik te dromen maar de potentie is er wel!

    Jonge spelers kunnen inderdaad beter in Nederland zich door blijven ontwikkelen i.p.v. het grote geld op te zoeken. Aan de andere kant kan ik het ze niet kwalijk nemen wanneer ze instemmen met een transfer naar Real Madrid en in één klap miljonair wordt. Het blijft toch een eenmalige kans maar als je er echt bovenuit blijft steken komt die grote club wel.

    Mooi stuk en bedankt voor het onder de aandacht brengen van deze verloren generatie. Ik was dit mooie Europees Kampioenschap alweer bijna van ze vergeten!

    Groet,

    Kenner/Liefhebber/Supporter

Reacties zijn gesloten.