De hetze tegen Nigel de Jong

Dat hij nog vrij rondloopt verbaast me. De afgelopen week werd Nigel de Jong dusdanig hard aan de schandpaal genageld dat ik het gevoel kreeg dat we met een nieuwe Joran te maken hadden. Recidivist, zware crimineel; een nieuwe vijand van de natie leek geboren.

Wat was er gebeurd? De dader had het aangedurfd om een harde sliding te maken waarbij slachtoffer Ben Arfa zijn been brak. Ik heb zelf gelukkig nooit een been gebroken en hoop dat dat zo blijft. Ik heb ze wel ‘live’ zien gebeuren en ken de beelden en de gevolgen. Soms klinkt het als een dode boom waar een tak van afbreekt. Vooral op een stille zondagmorgen op een afgelegen veld. Vreselijk.

Feit is echter wel dat dit is gebeurd in een contactsport. Toevallig ook nog een sport die hoog staat op de lijst van meest blessuregevoelige sporten. En in deze contactsport is het toegestaan om een sliding te maken. Mits die op de bal is, en niet van achteren, en dat was hier het geval.

Alle commotie wordt niet veroorzaakt door de sliding. In iedere wedstrijd komen er vele van dit soort slidings voor. Nee, de commotie wordt veroorzaakt door het gevolg: een gebroken been. Wedden dat er geen haan had gekraaid als Ben Arfa niet toevallig uit balans werd gebracht, waardoor zijn standbeen niet ongelukkig vast stond en hij zijn been brak? Dan was De Jong gewoon de ‘harde maar faire’ middenvelder geweest. De cultuur in Engeland, hard maar fair, ‘it’s a boys game’. Helaas brak zijn tegenspeler echter zijn been.

Het moment in beeld: Ben Arfa breekt zijn been na tackle van Nigel de Jong

De scheidsrechter deelt deze mening. Hij stond er bovenop. Op het eerste gezicht denk je: harde tackle, maar op de bal. In het ergste geval een vrije trap wegens ‘ruw spel’ maar daar houdt het wel mee op. Opstaan, handje geven, doorvoetballen. Je ziet het ook altijd aan de reacties van de spelers. Als een overtreding niet door de beugel kan vliegen er altijd een paar op om verhaal te halen. Ik heb ze niet gezien.

Van Marwijk schorst hem omdat hij ‘niet anders kan’. Het is de bekende druppel. Mij iets te makkelijk. Het is als een tweede gele kaart krijgen na een beetje tijdrekken. Het komt van Marwijk nu goed uit. Benieuwd of hij dit ook had gedaan als de tegenstanders Spanje en Argentinie hadden geheten.

Van der Vaart speelt wekelijks de sterren van de hemel in Engeland. Maar er was tot op heden geen plek voor hem in het team. Nu wordt een rel in de kiem gesmoord want er is een plekje vrij op het middenveld.

Als we gaan schorsen op basis van gevolgen krijgen we een andere wereld. Ook goed, maar wees dan consequent. Iemand breekt zijn enkel op een slecht veld, de materiaalman schorsen voor het leven? Na een schouderduw valt een aanvaller om en breekt zijn arm, geldboete voor degene die de schouderduw uitdeelde? Keeper stopt een penalty a la Neeskens maar breekt vier ribben, de nemer schorsen?

De scheidslijn is dun, maar het is belangrijk om objectief te blijven. Dit was een harde tackle met ongelukkige gevolgen, niet meer en niet minder. De gevolgen betreur ik ten zeerste, maar laten we normaal doen tegen iemand die op het WK nog bewonderd werd om zijn inzet, passie en defensieve degelijkheid. Had hij iemand geslagen, nagetrapt of een kopstoot gegeven, tuurlijk: schorsen voor een jaar of meer. Maar niet op basis van een harde tackle. Ik vind de hetze tegen Nigel de Jong zwaar overdreven.

3 gedachten over “De hetze tegen Nigel de Jong”

  1. Ik vind het verhaal van consequent zijn zeker terecht.
    Maar er mag wel iets gebeuren aan de manier van spelen!
    Waar is het goed voor om zo onbeheerst uit te halen en het is lang niet altijd op de bal.
    Ergens moet een voorbeeld gesteld worden en helaas is Nigel het slachtoffer.
    Hij staat nu eenmaal behoorlijk in de schijnwerpers door zijn manier van spelen en mag hier ook best even goed over nadenken.
    Als het van Persie of Sneijder geweest was dan waren zij ook zo behandeld denk ik.
    Ik geloof niet in een hetze.

Reacties zijn gesloten.