Technische hulpmiddelen of competitievervalsing?

Eigenlijk wilde ik deze blog schrijven over het niveau van de Nederlandse competitie. Vorige week tijdens Willem II – FC Twente zag ik voor het eerst sinds tijden weer eens een wedstrijd uit de Eredivisie live en de tranen sprongen me in de ogen. Maar ondanks de wanprestaties van Lampi, Verhulst en ook Ruiz wil ik het over andere mensen hebben die een wanprestatie leveren. Namelijk de FIFA, die weigert om technische hulpmiddelen in te zetten om het spel eerlijker te maken.

Een week of 2 geleden bedankte Louis van Gaal Sepp Blatter omdat Bayern goed wegkwam met een beslissing, die met technische hulpmiddelen ongetwijfeld in zijn nadeel zou zijn uitgevallen.

Bayern bleek de afgelopen weken niet de enige ploeg te zijn die bevoordeeld werd. Wat te denken van FC Twente tegen ADO. Eerst een vrije trap die nergens op sloeg. FC Twente heeft Theo Janssen in de ploeg en dan weet je dat een vrije trap van 20m vrijwel zeker een doelpunt is. Zo geschiedde. Vervolgens kregen ze ook nog een penalty in de schoot geworpen waarna er een onverdiende 2-2 op het scorebord stond. In hetzelfde weekend werd Ajax zwaar benadeeld door een onterechte rode kaart voor Vurnon Anita. Ik zeg niet dat het puntverlies daaraan te wijten was, maar dat het een belangrijke beslissing was mag duidelijk zijn.

Dat weekend was het tevens raak met een gruwelijke schwalbe van de spits van AZ, Jonathas. Ik snap dat een scheidsrechter dat in een split-second moet beoordelen, maar in de herhaling was het gewoon genant om te zien. Een rode kaart en vrije trap voor de tegenpartij was terechter geweest.

Zojuist heb ik een aantal wedstrijden in de Champions League gezien. Wederom werd Ajax benadeeld bij de 2-1 van Auxerre, die zuiver buitenspel was. Een 2-1 nederlaag in plaats van een 1-1 gelijkspel. Wereld van verschil in deze competitie waar een puntje vaak de doorslag geeft. Even later zag ik de kraker AC Milan – Real Madrid. Leuk voor Filippo Inzaghi dat hij 2x scoort maar het tweede doelpunt was zuiver buitenspel.

Natuurlijk kunnen scheidsrechters en grensrechters niet alles zien, vooral niet met de snelheid waarop het spel zich tegenwoordig voltrekt. Er zijn echter prachtige oplossingen voor. Het arbitrale team is tegenwoordig bijna groter dan een voetbalteam, nu men is uitgebreid met extra lijnrechters op de achterlijn. Het is toch van de gekke? Sta 3 timeouts per team per wedstrijd toe en je hebt die mensen niet meer nodig. American Football toont aan dat het prima werkt en dat het sneller gaat dan op deze manier, waarbij de discussie over beslissing langer duurt dan het terugkijken op video zou duren.

Iedereen maakt fouten, dat toonden de spelers van Willem II en Twente wel aan. We hoeven echter niet van (arbitrale) fouten afhankelijk te zijn. En zolang dat wel het geval is, is het voetbal niet meer dan een loterij. Vooral op hoog niveau waar details de doorslag geven. Ik vraag me af hoelang het publiek het nog pikt als zijnde ‘de charme van het voetbal’.

7 gedachten over “Technische hulpmiddelen of competitievervalsing?”

  1. Thanks. Is toch ook echt bizar af en toe? Technische hulpmiddelen zouden het spel sneller en rechtvaardiger maken. Die 4e man zit nu toch ook al continu op een scherm te kijken?

  2. Wel jammer dat je weer over die handsbal van Pascal Bosschaart begint. De opvattingen daarover lopen nogal uiteen. Ik wil overigens niet ontkennen dat FC Twente met een flinke dosis geluk heeft weten te winnen van ADO Den Haag. Maar hoe was het ook alweer? “Geluk dwing je af”?

    Ik ben vóór technische hulpmiddelen. Het zou eens tijd worden! Sepp Blatter probeerde het niet toestaan van technische hulpmiddelen tijdens het afgelopen WK nog te verdedigen door te zeggen dat de emotie niet uit het spel moet verdwijnen, maar we praten hier toch niet over emotie? Dit gaat over onrecht! Daarvoor zijn de belangen tegenwoordig veel te groot geworden. Misschien ontstaat er juist meer emotie. Ik zie het al voor me: het hele stadion stil in afwachting van de beslissing, en nadat iedereen heeft gezien hoe het echt zit een enorme emotionele explosie! Volgens mij hoeft ’t echt niet minder te worden.

  3. Begrijpelijk, de opwinding over het niet gebruiken van technische hulpmiddelen. Vooral natuurlijk omdat de ontwikkeling in techniek enorme is vergroot in de afgelopen jaren.
    Arbitrale dwalingen kunnen clubs punten kosten en daarmee geld. Maar aan de andere kant zou het gebruik van technische hulpmiddelen de vaart en emotie ook uit het spel kunnen halen, in tegenstelling tot wat medecriticus Wouter zegt. Op de terugweg naar huis vanuit het stadion kan het erg emotioneel zijn als – zonder technische hulpmiddelen – de scheidsrechter een volgens het voltallige publiek terechte treffer heeft afgekeurd, waarna de wedstrijd in een bloedeloze 0-0 eindigt. Dan is er als het ware nog borrelpraat mogelijk en kan Johan Derksen op maandagavond afgeven op het dramatische niveau van de vaderlandse scheidsrechters.
    Als technische hulpmiddelen de vaart uit het spel halen, wordt het live kijken van een voetbalwedstrijd op de televisie minder aantrekkelijk. Als een elleboogstoot die niet in beeld was, maar die wel door de scheidsrechter is waargenomen en daarna op basis van videobeelden wordt bestraft met een rode kaart ervoor zorgt dat het spel wordt stilgelegd omdat de scheidsrechter naar de zijlijn moet lopen voor het terugzien van beelden die alleen door de assistent-scheidsrechter zijn te zien, is het in de huiskamer volstrekt onduidelijk wat er gebeurd is en waarom het spel stil ligt. Bij wijze van spreken kan Henk dan een blokje om gaan met Fikkie, omdat de scheidsrechter er met alle mogelijke hoeken vijf minuten over doet alvorens hij al dan niet besluit de rode kaart te geven. Wat een anticlimax als daarna een scheidsrechtersbal de hervatting van de wedstrijd in gang zet. Wat dat betreft is de opkomst van betaalde live voetbalwedstrijden en de belangen die daarmee gemoeid zijn helaas te noemen.

    Wat uiteindelijk de beslissing ook moge zijn, er zullen altijd voor- en tegenstanders blijven.

  4. Toch denk ik wel dat de pro-argumenten het winnen. Bovendien vraag ik me af of het terugkijken op video de vaart er echt uithaalt. Kijk nu maar eens hoe lang het kan duren om de gemoederen te bedaren na een twijfelachtige beslissing. De 4e man heeft het scherm gelijk voor zich en kan de scheids gelijk inlichten. Vijf a tien seconden? Daarna kan de herhaling op groot scherm getoond worden in het stadion waarna iedereen het dus kan zien. Ik zie vooral de voordelen.

  5. Ik zou pleiten voor gematigd gebruik van videobeelden.
    Daarmee geef ik gelijk een gradatie aan in de ernst van een arbitrale misstap.
    Ik vind bijvoorbeeld een buitenspel-doelpunt van minder ernst dan een doelpunt die onderkant lat de doellijn passeert, het doel weer uitstuit en niet als een doelpunt wordt gekenmerkt (ala Lampard op het WK).
    Dat is letterlijk iemand een doelpunt ontnemen.
    Misstappen op het gebied van buitenspel vind ik bijvoorbeeld meer ‘de charme van het voetbal’.
    Kortom, een camera op de doellijn zou sowieso moeten. De rest valt mijns inziens te bediscussiëren.

Reacties zijn gesloten.